KWALIFIKACJA MEC3 + MEC5 + MEC8 + MEC9 - STYCZEŃ 2012

PYTANIE NR 34.
W cylindrze znajduje się gaz o objętości v1= 5 m3 pod ciśnieniem p1= 2 MPa. Oblicz objętość gazu, gdy przemiana odbywa się przy stałej temperaturze, a ciśnienie końcowe p2 = 10 MPa.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przemiana izotermiczna spełnia zależność p·V = const, więc p1·V1 = p2·V2. Po przekształceniu: V2 = (p1·V1)/p2 = (2 MPa · 5 m3) / 10 MPa = 1,0 m3. Ciśnienia są w tych samych jednostkach, więc można je skrócić.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano, że przemiana zachodzi przy stałej temperaturze, czyli jest to przemiana izotermiczna. Dla gazu w takim modelu stosuje się prawo Boyle’a‑Mariotte’a, które mówi, że przy stałej temperaturze iloczyn ciśnienia i objętości jest stały:

p · V = const

Zatem dla stanu początkowego i końcowego:

p1 · V1 = p2 · V2

Podstawiamy dane: p1 = 2 MPa, V1 = 5 m3, p2 = 10 MPa. Szukamy V2, więc przekształcamy wzór:

V2 = (p1 · V1) / p2

Obliczenie:

V2 = (2 · 5) / 10 = 10 / 10 = 1,0 m3.

Dlaczego to ma sens fizyczny? Ponieważ ciśnienie wzrosło z 2 MPa do 10 MPa (czyli 5 razy), a w izotermie objętość musi zmaleć 5 razy. Z 5 m3 otrzymujemy 1 m3.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 0,5 m3 oznaczałoby spadek objętości 10 razy, co odpowiadałoby wzrostowi ciśnienia 10 razy (z 2 do 20 MPa), a nie do 10 MPa.
  • 2,0 m3 oznaczałoby spadek objętości tylko 2,5 razy, czyli ciśnienie wzrosłoby do 5 MPa, a nie do 10 MPa.
  • 3,0 m3 oznaczałoby spadek objętości około 1,67 razy, co dałoby ciśnienie około 3,33 MPa, również niezgodne z danymi.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj rodzaj przemiany (tu: stała temperatura), potem dobierz właściwą zależność. Dopiero na końcu licz. To ogranicza ryzyko użycia niepasującego wzoru.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przemiana izotermiczna to proces, w którym temperatura gazu pozostaje stała. Dla takiej przemiany (w prostym modelu gazu doskonałego) spełnione jest prawo p·V = const, czyli gdy ciśnienie rośnie, objętość maleje w tej samej proporcji.
Najczęściej stosuje się prawo Boyle’a-Mariotte’a: p1·V1 = p2·V2. Działa ono dla przemiany izotermicznej, gdy temperatura jest stała, a ilość gazu się nie zmienia (brak ubytków/wycieków).
W izotermie korzystasz z równania p1·V1 = p2·V2, a następnie przekształcasz do postaci: V2 = (p1·V1)/p2. Jeśli p1 i p2 są w tych samych jednostkach (np. MPa), możesz je skrócić w obliczeniach.
To skutek zależności odwrotnej: przy stałej temperaturze iloczyn p·V jest stały. Jeśli więc ciśnienie wzrośnie kilka razy, objętość musi zmaleć kilka razy, aby zachować ten sam iloczyn. To typowy model dla powolnego sprężania z dobrym odprowadzaniem ciepła.
Nie ma takiej potrzeby, jeśli oba ciśnienia są w tej samej jednostce (tu: MPa). Wzór wykorzystuje iloraz p1/p2, więc jednostki i tak się skracają. Przeliczenie na Pa jest poprawne, ale wydłuża rachunki i zwiększa ryzyko pomyłki.
Sprawdź proporcję: w izotermie V2/V1 = p1/p2. Jeśli ciśnienie wzrosło 5 razy, objętość powinna spaść 5 razy. Gdy V1 = 5 m3, rozsądny wynik to 1 m3. Jeśli wyszło więcej niż 5 m3, to znak, że odwrócono zależność.
Najczęstsze pomyłki to: odwrócenie proporcji (mnożenie zamiast dzielenia), użycie wzoru z innej przemiany (np. izochorycznej), nieuwaga w rachunkach na ułamkach oraz brak sprawdzenia "logiki" wyniku (czy wzrost p rzeczywiście zmniejsza V).
W praktyce warsztatowej pojawia się to przy pneumatyce: zbiorniki sprężonego powietrza, siłowniki pneumatyczne, przedmuchy, testy szczelności i regulacja ciśnienia roboczego. Zrozumienie zależności p–V pomaga przewidywać "ile powietrza starczy" po zmianie ciśnienia.
To dobre przybliżenie dla gazu doskonałego i dla wielu gazów rzeczywistych w umiarkowanych warunkach. Przy bardzo wysokich ciśnieniach i nietypowych temperaturach odchylenia mogą rosnąć. Na egzaminach szkolnych zwykle przyjmuje się model idealny, jeśli nie podano inaczej.
Typowe są obliczenia z przemian gazowych: wyznaczanie V, p lub T przy zmianie jednego parametru, zadania z proporcjami p1/p2, a także proste interpretacje wykresów p(V). Warto ćwiczyć rozpoznawanie słów-kluczy: "stała temperatura", "stała objętość", "stałe ciśnienie".
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że przemiana izotermiczna spełnia zależność p·V = const, więc p1·V1 = p2·V2.

Źródła:

  • Wikipedia (pl): "Prawo Boyle’a-Mariotte’a" — opis zależności p·V = const dla T = const, https://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_Boyle%E2%80%99a-Mariotte%E2%80%99a (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (pl): "Przemiana izotermiczna" — charakterystyka przemiany przy stałej temperaturze, https://pl.wikipedia.org/wiki/Przemiana_izotermiczna (dostęp: 2026-03-01)
  • Khan Academy: "Ideal gas law" / zależności dla gazu doskonałego i przypadków szczególnych (w tym izotermy), https://www.khanacademy.org/science/physics/thermal-physics/ideal-gas-law/a/ideal-gas-law (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręcznik do fizyki (dział: gazy, przemiany gazowe, prawo Boyle’a-Mariotte’a)
  • Karty wzorów i zestawy zadań z przemian gazowych (izotermiczna, izobaryczna, izochoryczna)
  • Materiały dydaktyczne z pneumatyki dla szkół branżowych/technicznych (zależności p–V–T w praktyce)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego